Neïl Beloufa (FR)
Giulia Cenci (IT)
Simon Denny (NZ)
Oliver Laric (AU)
Sarah Pichlkostner (AU)
Timur Si-Qin (DE)
Evita Vasiljeva (LV)
Raphaela Vogel (DE)
Anne de Vries (NL)
Dan Walwin (GB)
 
curatoren: Chris Driessen & David Jablonowski
 
Hybrids borduurt voort op de thematiek van de exposities Luster – Clay in Sculpture Today en Disruption – Remapping Nature, die Lustwarande in respectievelijk 2016 en 2017 presenteerde, het Antropocene denken, maar benadert deze thematiek vanuit een geheel ander perspectief, dat van de post-internet generatie kunstenaars.
 


Simon Denny – Real Mass Entrepreneurship (2017) at Fine Arts, Sydney


Hybrids focust op een generatie in Europa gevestigde jonge kunstenaars, die de allesomvattende, digitale en beeldverzadigde wereld als uitgangspunt voor hun werk nemen. Dit resulteert in een post-mediale beeldtaal die gekwalificeerd kan worden als geïmpregneerd en zelfs geperforeerd door het web, waardoor er nauwelijks nog onderscheid gemaakt kan worden tussen het privédomein en het publieke domein. Deze kunstenaars, om die reden ook wel aangeduid met de term post-internet, zijn sterk geïnteresseerd in de materialiteit van het object, waarbij de relatie tussen voortschrijdende technologie en artistiek auteurschap centraal staat, en waarbij digitale manipulatie en culturele transformatie kernbegrippen vormen. Geen van allen neemt de technologische ontwikkelingen voor lief, in tegendeel, deze kunstenaars onderzoeken en bevragen ze op afstandelijke en kritische wijze.
 


Timur Si-Qin – Recent Horizons (2015)


De kunstenaars in Hybrids gebruiken materialen niet uitsluitend om esthetische redenen maar ook om hun sociologische en historische belang. Zij reflecteren sterk op het hen omringende, gaan om met de onderlinge verbintenissen tussen technologie, economie en ecologie én met hun besef daar onderdeel van uit te maken. Zij vormen in die zin de eerste generatie die het Antropocene denken expliciet uitdraagt, waarbij er niet langer onderscheid gemaakt wordt tussen object en subject, tussen organisch en anorganisch, tussen natuur en cultuur. Dat doen ze in een beeldtaal die door zijn hybride karakter niet eenduidig te interpreteren is maar die een sterk moreel besef vertegenwoordigt.
 


Raphaela Vogel – In Festen Händen (2016)


Hybrids vindt plaats in de ‘natuurlijke’ omgeving van Lustwarande, waarbij het contrast tussen de ‘natuurlijke elementen’ en de kunstwerken bijna niet groter kan zijn. Tegelijkertijd wordt de relatie die de werken met deze omgeving hebben echter benadrukt: het veranderende ecologische systeem, dat de kunstenaars niet alleen, in min of meerdere mate, thematiseren maar waar ze ook onderdeel van uitmaken. Locatie en werken verlenen elkaar hierdoor uiteindelijk extra zeggingskracht.